Question — Bontempi, Palladium Theologicum V · from Schola Thomistica
Question IV: Whether an external promise binds before it is accepted
I ASSERT with D. Bonaventura in 4. dist. 29. q. 2. ad 2. that a promise made externally, even if express, before it is accepted does not bind by any right, and can be revoked. Sotus lib. 3. de iustitia, q. 5. art. 3. follows, Tiraquellus ad leg. si unquam, Cod. de revoc. donat. v. libertis, num 54. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. n. 62. Covarr. in c. Quamvis pactum, 2. part. §. 4 n. 15. Gomez tract. 2. var. cap. 9. Panormit. in c. Cum inter universas, de elect. Felinus in c. 1. de pactis, a n. 7. Fagundez lib. 3. de contract. c. 4. Less. lib. 2. c. 18. dub. 6. n. 35. et 38. Molina Tract. 2. de iust. disp. 263. Tanner. disp. 4. q. 1. n. 58. and others generally, with Bass. eo. v. Promissio, num. 5.
Assero cum D. Bonaventura in 4. dist. 29. q. 2. ad 2. promissionem extra etiam expressam, antequam acceptetur non obligare aliquo iure, et posse revocari. Sequuntur Sotus lib. 3. de iustitia, q. 5. art. 3. Tiraquellus ad leg. si unquam, Cod. de revoc. donat. v. libertis, num 54. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. n. 62. Couar. in c. Quamvis pactum, 2. part. §. 4 n. 15. Gomez tract. 2. var. cap. 9. Panotmit. in c. Cum inter universas, de elect. Felinus in c. 1. de pactis, a n. 7. Fagundez lib. 3. de contract. c. 4. Less. lib. 2. c. 18. dub. 6. n. 35. et 38. Molina Tract. 2. de iust. disp. 263. Tanner. disp. 4. q. 1. n. 58. et alii communiter cum Bass. eo. v. Promissio, num. 5.
It is clear by the argument of St. Bonaventure, because an obligation of one to another is not contracted unless the will and consent of both concur.
Patet argumento S. Bonavent. quia obligatio unius ad alterum, non contrahitur, nisi concurrente utriusque voluntate, et consensu.
It is next Proved by Caesarean law leg. 1. ff. de pollicitat. leg. 3. ff. eadem, leg. 2. §. sed si quis, et leg. obsenti, ff. ae donat.
Probatvr deinde iure Caesareo leg. 1. ff. de pollicitat. leg. 3. ff. eadem, leg. 2. §. sed si quis, et leg. obsenti, ff. ae donat.
By Canonical law Covarruvas, Felinus, and Panormitanus, cited above, prove it.
De iure Canonico id probant Couar. Felin. et Panormit. relati.
By Natural law the same is proved by Covarruvas, Gomez, Molina, Lessius above, Bartol. ad leg. si unus ex familia, §. pactum, ff. de pactis.
De iure Naturali id ipsum probant Couar. Gomez, Molina, Lessius supra, Bartol. ad leg. si unus ex familia, §. pactum, ff. de pactis.
Whence they deduce, with St. Bonaventure, that it is licit to withdraw from betrothals thus promised.
Ex quo deducunt cum D. Bonavent. licitum esse recedere a sponsalibus sic promissis.
Many make an exception for promises for pious causes: they prove it, because in lege 1. ff. de pollicit. the donation made to a city for restoring its ruins is excepted.
Excipivnt multi promissiones ad pias causas: Probant, quia in lege 1. ff. de pollicit. excipitur donatio facta civitati ad illius ruinas instaurandas.
Others, however, deny that these are excepted, according to leg. Hoc iure, §. si quis dederit, ff. de donat. et leg. 3. ff. de servis exposit. et leg. 1. Cod. si mancipium.
Alii tamen negant, eas esse exceptas, iuxta leg. Hoc iure, §. si quis dederit, ff. de donat. et leg. 3. ff. de servis exposit. et leg. 1. Cod. si mancipium.
Others make an exception for donations made to an infant, by the argument of leg. Iubemus, Cod. de emancipat. liberorum. So Decius consil. 245. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. num. 76. but Fagundez num 8. does not dare to adduce that law, which speaks only of emancipated persons.
Excipivnt alii, donationes factas infanti argumento leg. Iubemus, Cod. de emancipat. liberorum. Ita Decius consil. 245. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. num. 76. sed Fagundez num 8. non audet illam legem, quae solum de emancipatis loquitur, adducere.
It is truly DOUBTFUL: whether a promise made to one present and silent is valid, because in favorable cases he who is silent seems to consent.
Dvbivm vero est: An promissio facta praesenti, et tacenti, valeat, eo quod in favorabilibus qui tacet, consentire videtur.
So affirm Iulius Clar. §. donatio, quaest. 14. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. Fagundez num. 12. Cruz in directotio conscientiae, p. prima, pract. 7. art. 1. disp. 1. Diana Tract. 5. miscell. resol. 116. Covarr. in rubr. de testam. part. 3. num. 13. ex leg. qui patitur, ff. mandati.
Sic affirmant Iulius Clar. §. donatio, quaest. 14. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. Fagundez num. 12. Cruz in directotio conscientiae, p. prima, pract. 7. art. 1. disp. 1. Diana Tract. 5. miscell. resol. 116. Couar. in rubr. de testam. part. 3. num. 13. ex leg. qui patitur, ff. mandati.
You will ASK: whether a promise made to an absent person binds before acceptance.
Qvaeres: an promissio, facta absenti, obliget ante acceptationem.
It is Answered negatively from the foundation of D. Bonaventura adduced above, because an obligation arises only from the mutual consent of two or more. So it is had in leg. si tibi absenti, ff. de donat. et leg. nec ambigi, Cod. eodem, et leg. 4. tit. 4. partita 5. See Sanchez lib. 1. de matrim. disp. 6. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. num. 62. Fagundez lib. 3. cap. 5. and others cited by these.
Respondetvr negative ex fundamento D. Bonaventurae allegato, quia obligatio non oritur, nisi ex mutuo duorum, vel plurium consensu. Ita habetur in leg. si tibi absenti, ff. de donat. et leg. nec ambigi, Cod. eodem, et leg. 4. tit. 4. partita 5. Vide Sanchez lib. 1. de matrim. disp. 6. Molina de primog. lib. 4. cap. 2. num. 62. Fagundez lib. 3. cap. 5. et alios apud istos.
Fagundez says this is so true that even promises made to God, and not accepted by him, do not bind, such as vows of a good not greater. But this does not serve for confirmation; for since a vow is a promise of a greater good, it is invalid from its very terms, which is a matter of disputation for promises made to men; but this author often stumbles in this, that to obtain the same thing he returns again and again.
Hoc adeo verum ait Fagundez, ut etiam promissiones factae Deo. et non acceptatae ab illo, non obligent, ut sunt vota de bono non maiori. Sed hoc non facit ad confirmationem; nam cum votum sit promissio de maiori bono, ex ipsis terminis est invalidum, quod de promissionibus factis hominibus est in disputatione; sed author iste saepe in hoc impingit, ut ad idem petendum saepius redeat.
But for a promise made by an absent person to be accepted, three things are required. First, that the promiser signify it by himself, or by a messenger, as they teach commonly with Claro lib. 4. quaest. 12. Second, that when it is done through a messenger, it be accepted before him, nor is it enough that it be done before others. But if the matter is transacted by letters, the acceptance must be notified by rescript, or by a messenger. Third, that it not be revoked before acceptance. See Sanchez lib. 1. de matrim. disp. 7. num. 35. Lessius lib. 2. cap. 18. dub. 4. Tannerus disp. 6. quaest. 2. num. 49. But it can also be accepted after the death of the donor. So the cited authors, Sanchez disp. 6. and others.
Ut autem promissio ab absente acceptata sit, tria requiruntur. Prima, ut promittens per se, vel nuntium significet, ut docent communiter cum Claro lib. 4. quaest. 12. Secundo, ut cum fit per nuntium, acceptetur coram eo, nec satis est fieri coram aliis. Quod si per litteras res agitur, debet per rescriptum, vel nuntium acceptatio notificari. Tertio, ut non revocetur ante acceptationem. Vide Sanchez lib. 1. de matrim. disp. 7. num. 35. Lessium lib. 2. cap. 18. dub. 4. Tannerum disp. 6. quaest. 2. num. 49. Potest autem acceptari etiam post mortem donatoris. Ita allegati, Sanchez disp. 6. et alii.
The QUESTION, however, is about a promise confirmed by an oath, even if not yet accepted.
Qvaestio autem est de promissione, iuramento firmata, tametsi non adhuc acceptata.
I say by Canonical and Civil law an action is given against one who thus promises and donates. So Panormit. in cap. cum venissent de constitut. num. 26. Covarr. in cap. Quamvis pactum, p. p. §. 2. Molina tract. 2. disp. 263. Fagundez lib. 3. cap. 5. num. 15. Thus the obligation passes to the heirs, and it is gathered from cap. contingat de iureiur. et cap. mulieres eodem in 6. et ex Authent. Sacramenta puber. Cod. si adversus vendit. but of this I shall treat in the disput. de iuramento. Meanwhile many deny it, cited by Bassaeus, V. Promissio, because an oath follows the nature of the promise; but this, not yet accepted, is revocable.
Dico de iure Canonico, et Civili, dati actionem in ita promittentem, et donantem. Ita Panormit. in cap. cum venissent de constitut. num. 26. Couar. in cap. Quamvis pactum, p. p. §. 2. Molina tract. 2. disp. 263. Fagundez lib. 3. cap. 5. num. 15. Sic obligatio transit ad haeredes, et colligitur ex cap. contingat de iureiur. et cap. mulieres eodem in 6. et ex Authent. Sacramenta puber. Cod. si adversus vendit. sed de hoc in disput. de iuramento agam. Interim negant, multi apud Bassaeum, V. Promissio, quia iuramentum sequitur naturam promissionis; haec vero, non adhuc acceptata, est revocabilis.