Doubt — Bontempi, Palladium Theologicum V · from Schola Thomistica
Doubt III: Whether fasting itself is a good work, and of precept
THE necessity of the fasts used in the Church heretics have attacked, apud Valentiam disp. 9, quaest. 2, puncto 1, Bellarmine lib. 2 de bonis operibus, in particulari, who defend it gravely. Others, however, blame not fasting precisely, but certain of its circumstances, which are employed according to the prescription of the Church.
An Ieiunium proprium sit opus bonum, et praeceptum.
IEIUNII in Ecclesia usitati necessitatem oppugnarunt haeretici apud Valentiam disp. 9. quaest. 2. puncto 1. Bellarminum lib. 2. de bonis operibus, in particulari, qui graviter eam defendunt. Alii vero, non ieiunium praecise, sed quasdam eius circumstantias, quae iuxta Ecclesiae praescriptum adhibentur, vituperant.
Thus most recently dogmatize the sectaries, Luther lib. de visione Danielis, Calvin lib. 4 Instit. cap. 12, Kemnitius in fest. 25 Tridentini, and others of this chaff.
Sic novissime dogmatizant sectarii, Luther. lib. de visione Danielis, Calvinus lib. 4 Instit. cap. 12. Kemnitius in fest. 25. Tridentini, et alii huius furfuris.
FIRST, then, it is certain that fasting, as it is an act of Temperance for taming the flesh, is a good, even if one abstains from foods which otherwise one might lawfully use.
PRIMO quidem certum est, ieiunium, ut est actus Temperantiae ad edomandam carnem, esse bonum, etsi abstineatur a cibis, quibus alioqui uti liceret.
IT IS PROVED by the Holy Doctor in Diaeta, tit. 2, cap. 6, Exodi 24, where Moses fasted forty days; 3 Reg. 19, where Elias likewise spent the same number of days in fasting. Ioel. 2: Convertimini ad me in ieiunio, etc. Iudith. 8, where the almost perpetual fasts of this holy widow are praised.
PROBATUR a S. Doctore in Diaeta, tit. 2. cap. 6. Exodi 24. ubi Moyses ieiunavit quadraginta diebus 3. Reg. 19. ubi et Elias totidem dies ieiunio transegit. Ioel. 2. Convertimini ad me in ieiunio, etc. Iudith. 8. ubi perpetua fere huius sanctae viduae ieiunia laudantur.
From the New Testament, Matth. 6, where Christ hands down the manner of fasting; Marci 9, where he says: Hoc genus daemoniorum non eiicitur, nisi in oratione, et ieiunio.
Ex novo testamento Matth. 6. ubi Christus modum ieiunandi tradit Marci 9. ubi ait: Hoc genus daemoniorum non eiicitur, nisi in oratione, et ieiunio.
IN 2 Lucae the Holy Doctor proves it by the example of Anna, quae non discedebat de Templo, ieiuniis, et obsecrationibus serviens; Tob. 12: Bona est oratio cum ieiunio.
IN 2. Lucae id probat S. Doctor exemplo Annae, quae non discedebat de Templo, ieiuniis, et obsecrationibus serviens, Tob. 12. Bona est oratio cum ieiunio.
SERM. 4 prima Dominicae, he brings forward. The fast of Christ, to which he was led by the Holy Spirit. The fast of the Ninevites, praised Ionae 3. The fast of Moses Deuter. 9, and the others brought forward above.
SERM. 4. prima Dominicae, inducit. Ieiunium Christi, ad quod ductus est a Spiritu Sancto. Ieiunium Ninivitarum laudatum Ionae 3. Ieiunium Moysi Deuter. 9. et alia supra allata.
IT IS PROVED by the Holy Doctor in the cited places, from the Fathers, whom see there.
PROBATUR a S. Doctore locis citatis, ex Patribus quos ibi vide.
IT IS PROVED there by reason. That which stands in the place of arms for taming the passions, insofar as they impede salvation, is useful and holy: Such is fasting: Therefore. The reason is from SS. Basil de laudibus ieiunii, Athanasius de virginitate, Cyprian serm. de Ieiunio, Ambrose lib. de Elia, et ieiunio, cap 4, Leo serm. 7 de ieiunio septimi mensis, and D. Augustine de utilitate ieiunii, of which Possidonius makes mention in the Indice operum Augustini, where he has an elegant similitude; for if I were to mount a horse which, being ferocious, could easily throw me headlong, would I not strive to tame it, by withdrawing the stronger foods from its fierceness and putting in hay? So too now.
PROBATUR ibidem ratione. Id quod armorum vice est ad edomandas passiones, prout impediunt salutem, utile, et sanctum est: Tale est ieiunium: Ergo. Ratio est SS. Basilii de laudibus ieiunii, Athan. de virginitate, Cypriani serm. de Ieiunio, Ambrosii lib. de Elia, et ieiunio, cap 4. Leonis serm. 7. de ieiunio septimi mensis, et D. Augustini de utilitate ieiunii, cuius meminit Possidonius in Indice operum Augustini, ubi elegantem habet similitudinem; si enim equo insiderem, qui ferox me facile praecipitare posset, nonne eum edomare conarer, subtrahendo ferocienti validiora cibaria, et foenum immittendo; ita et nunc.
IT IS CERTAIN also that fasting is useful for other holy ends. First, for rendering prayer more efficacious: So it is had in Tob. 12, prima ad Corinth. 7, Act. 13 et 14.
CERTUM est etiam, utile esse ieiunium ad alios fines sanctos. Primo ad orationem validiorem reddendam: Sic habetur Tob. 12. prima ad Corinth. 7. Act. 13. et 14.
SECOND, for stirring up penance the more, as is intimated Ioel 2 et Ionae 3 supra.
SECUNDO ad magis excitandam poenitentiam, ut innuitur Ioel 2. et Ionae 3. supra.
THIRD, for a readier contemplation, as is said of Daniel; for the lean bird is the swifter of flight. So it is compared by D. Chrysostom homil. 2 in Genes.
TERTIO ad expeditiorem contemplationem, ut dicitur de Daniele; avis enim macilenta expeditior est. Sic comparatur a D. Chrysostom. homil. 2. in Genes.
FOURTH, for avoiding the scandal of the infirm Rom. 14, prima Corinth. 8.
QUARTO ad vitandum infirmorum scandalum Rom. 14. prima Corinth. 8.
FIFTH, for withdrawing the food of the pot of covetousnesses; for it is said: Luxuriat raro non bene pasta caro; Subtrahe ligna foco, si vis extinguere flammam.
QUINTO ad subtrahendam escam ollae cupiditatum; dicitur enim: Luxuriat raro non bene pasta caro; Subtrahe ligna foco, si vis extinguere flammam.
SEVENTH, for putting the wolves to flight from the wood, as is said Marci 9.
SEPTIMO ad fugandos Lupos e nemore, ut dicitur Marci 9.
EIGHTH, for storming the town in which a strong man armed keeps guard; for a siege wears down the defenders Lucae 11. See these and other things in D. Bonaventure Diaeta tit. 2 cap. 6.
OCTAVO ad expugnandum oppidum, in quo fortis armatus munitur; obsidio enim defensores expugnat Lucae 11. Vide haec, et alia in D. Bonavent. Diaeta tit. 2. cap. 6.
IT IS CERTAIN, thirdly, beyond controversy: Fasting, although of itself it is not an evil, when referred to the aforesaid ends, yet if it have not joined to it other good works also, which are necessary, and indeed, unless it be propped up by the grace of God, is unprofitable unto salvation. The Holy Doctor proves it by that Isa. 58: Hoc est ieiunium, quod elegi; Dissolve colligationes impietatis, etc. Nolite ieiunare sicut usque ad hanc diem.
CERTUM est tertio extra controversiam: Ieiunium, quamvis ex se non sit malum, relatum ad praedictos fines, tamen si non habeat coniuncta etiam alia opera bona necessaria, atque adeo, nisi fulciatur gratia Dei, inutile est ad salutem. Id probat S. Doctor illo Isa. 58. Hoc est ieiunium, quod elegi; Dissolve colligationes impietatis, etc. Nolite ieiunare sicut usque ad hanc diem.
This the SS. Fathers warn of, Jerome lib. 2 cont. Iovin, Gregory homil. 16 in Evang, Maximus homil. prima de ieiunio.
ID monent SS. PP. Hieronym. lib. 2. cont. Iovin. Gregor. homil. 16. in Evang. Maximus homil. prima de ieiunio.
FOURTHLY it is certain, if we abstain from certain foods as being defiled by their nature, the fast will not be holy, but impious. For this was the error of the Tatianists, as D. Augustine relates lib. de haeresibus, cap. 25.
QUARTO certum est, si ab aliquibus cibis, tanquam inquinatis e natura sua, abstineamus, non fore sanctum ieiunium, sed impium. Hic enim fuit error Tatianorum, ut refert D. Augustinus lib. de haeresibus, cap. 25.
OUR controversy, therefore, with the heretics is: Whether fasting is rightly taken up as a command of the Church, binding under pain of mortal sin.
NOSTRA igitur cum haereticis controversia est: An ieiunium recte suscipiatur, ut praeceptum ab Ecclesia, cogente sub mortali.
For the sectaries, raising up the heresy of the Aërians, which Epiphanius records haeresi 75, boast that this kind of fast is superstitious.
SECTARII enim haeresim suscitantes Aërii, quam refert Epiph. haeresi 75. iactant huiusmodi ieiunium esse superstitiosum.
Yet the Catholic Church declares this holy command.
ECCLESIA tamen Catholica, sanctum hoc praeceptum declarat.
IT IS PROVED first by the arguments by which I showed p. p. Tract. 1 disp. 5 proaemiali, et prima secundae, Tract. de legibus, disp. 5 that the Church can make laws binding in Conscience.
PROBATUR primo argumentis, quibus ostendi p. p. Tract. 1. disp. 5. proaemiali, et prima secundae, Tract. de legibus, disp. 5. Ecclesiam posse leges ferre, obligantes in Conscientia.
Moreover this law of Fastings is proved from many Councils, especially Gangr. can. 19, where it is said: Si quis ieiunia, quae communiter custodiuntur ab Ecclesia, dissolvit, sit anathema. In the Council of Tiburtina can. 35 it is said, Irasci Dominum, si quis Quadragesimae, aut ieiuniorum diebus non coerceatur a ieiunando; and in the Fourth Council of Carthage can. 63: Statuitur ut clericus, qui tempore ieiunii absque inevitabili necessitate, ieiunium rumpit, inter minores habeatur; and in the Council of Agde can. 12 it is commanded ut omnes Ecclesiae filii in Quadragesima ieiunent; and in the Council of Mainz under Charlemagne can. 35 those are anathematized who dissolve the appointed fast; and in the Eighth Council of Toledo: Frangentes ieiunium Quadragesimae, privantur in Paschate communione; and in the sixth Synod cap. 56 it is had: Visum est, ut omnis Dei Ecclesia, quae est in universo terrarum orbe, unum ordinem sequens, ieiunium perficiat, et abstineat, sicut ab omni mactabili, sic ab ovis, et caseo. Si autem hoc non servaverint, si sint quidem Clerici, deponantur; si autem Laici, segregentur. See also other authorities prima secundae, disp. 17 de consc. quaest. 10, where the propositions condemned by Alexander VII are treated of.
PROBATUR vero haec lex Ieiuniorum ex multis Conciliis, praecipue Gangr. can. 19. dicitur: Si quis ieiunia, quae communiter custodiuntur ab Ecclesia, dissolvit, sit anathema. Concilio Tibur. can. 35. dicitur, Irasci Dominum, si quis Quadragesimae, aut ieiuniorum diebus non coerceatur a ieiunando, et in Concilio Carthag. IV. can. 63. Statuitur ut clericus, qui tempore ieiunii absque inevitabili necessitate, ieiunium rumpit, inter minores habeatur, et in Concil. Agath. can. 12. iubetur, ut omnes Ecclesiae filii in Quadragesima ieiunent, et in Concil. Mogunt. sub Carolo M. can. 35. anathematizantur, qui indictum ieiunium dissolvunt, et in Concilio Toletano VIII. Frangentes ieiunium Quadragesimae, privantur in Paschate communione: Et in sexta Synodo cap. 56. habetur: Visum est, ut omnis Dei Ecclesia, quae est in universo terrarum orbe, unum ordinem sequens, ieiunium perficiat, et abstineat, sicut ab omni mactabili, sic ab ovis, et caseo. Si autem hoc non servaverint, si sint quidem Clerici, deponantur; si autem Laici, segregentur. Vide et alias authoritates prima secundae, disp. 17. de consc. quaest. 10. ubi agitur de propositionibus, ab Alex. VII. damnatis.
The SS. Fathers pursue this truth with abundant arguments, calling heretics those who deny it, especially Epiphanius haeresi 75, Augustine lib. de haeresibus, cap. 53.
EAM veritatem profusis orationibus prosequuntur SS. PP. qui eam negantes, haereticos conclamant, praecipue Epiphanius haeresi 75. Augustinus lib. de haeresibus, cap. 53.
YOU OBJECT first, that to abstain from foods is the doctrine of devils, which the Lord created to be received 1. Tim. 4 and Matth. 15: Non quod intrat in os, coinquinat, 1. Corinth. 1: De eo, quod in macello venit, manducate.
OBIICIES primo, esse doctrinam daemoniorum abstinere a cibis, quos creavit Dominus ad percipiendum 1. Tim. 4. et Matth. 15. Non quod intrat in os, coinquinat, 1. Corinth. 1. De eo, quod in macello venit, manducate.
IT IS ANSWERED, that those ancient heretics are reproved who said one must abstain from foods as unclean by nature; or the Judaizers, who wanted abstinence from foods still to be kept according to the Mosaic ceremonial law. But Matth. 15 wills that one be not defiled of oneself, but only by reason of an external precept, insofar as they are opposed to things intrinsically forbidden. Paul, moreover, shows that one must not inquire too scrupulously whether meats have been sacrificed to idols.
RESPONDETUR, reprehendi eos veteres haereticos, qui abstinendum dicebant a cibis, tanquam natura immundis. Vel Iudaizantes, volebant adhuc abstineri a cibis, iuxta legem moysaycam caeremonialem. Id vero Matth. 15. vult, non coinquinari per se, sed tantum ratione praecepti extrinseci, pro ut opponuntur intrinsece vetitis. Paulus vero ostendit, non esse nimis scrupulose inquirendum; an carnes sint idolis immolatae.
Moreover these commands are had as declared cap. Non oportet, cap. Placuit de consecr. dist. 3, cap. Quadragesima, dist. 5 cap. 1, et cap. Consilium, de observ. ieiun.
Caeterum haec praecepta habentur declarata cap. Non oportet, cap. Placuit de consecr. dist. 3. cap. Quadragesima, dist. 5. cap. 1. et cap. Consilium, de observ. ieiun.
ECCLESIASTICAL fasts, therefore, are had from the ancient practice of the Church, and indeed the fast of Lent was instituted by the Apostles, and is had in can. 68 Apostolorum, as Epiphanius testifies haeresi 75, Jerome epist. ad Marcellam, Leo serm. 6 in Quadrag, and it is gathered from Augustine epist. 118 ad Ioan. et lib. 4 de Baptism. cap. 24.
IEIUNIA igitur Ecclesiastica ex antiqua Ecclesiae praxi habentur, et quidem Ieiunium Quadragesimae institutum est ab Apostolis, et habetur can. 68. Apostolorum, ut testatur Epiphanius haeresi 75. Hieron. epist. ad Marcellam, Leo serm. 6. in Quadrag. et colligitur ex Augustino epist. 118. ad Ioan. et lib. 4. de Baptism. cap. 24.
TELESPHORUS the Pope sanctioned that the clergy should begin the Lenten fast from Septuagesima cap. Quadragesima, dist. 4. But this custom has been abrogated, as Balaeus warns V. Ieiun. 2. By the common law, from Apostolic tradition, as D. Leo notes serm. de Pent, and as Bellarmine proves cap. 19, Baronius anno 57, and as is related cap. statuimus, dist. 76, we have the fast of the four Seasons (Ember days). By the same law one fasts on the Vigils of the Nativity of the Lord and of the Assumption of the B. V. cap. ex parte, de observ. ieiun. Likewise on the Vigils of the Apostles cap. Consilium, ibi. Exceptis SS. Philippi, et Iacobi, ob tempus Paschae, et D. Ioannis ob Nativitatis solemnia.
TELESPHORUS P. sancivit, ut clerici quadragesimale ieiunium inciperent a Quinquagesima cap. Quadragesima, dist. 4. Sed haec consuetudo abrogata est, ut monet Ballaeus V. Ieiun. 2. Iure communi ex traditione Apostolica, ut notat D. Leo serm. de Pent. et probant Bellarm. cap. 19. Baron. anno 57. et refertur cap. statuimus, dist. 76. habemus ieiunium 4. Temporum. Eodem iure ieiunatur Vigiliis Nativitatis Domini, et Assumpt. B. V. cap. ex parte, de observ. ieiun. Itidem in Vigiliis Apostolorum cap. Consilium, ibi. Exceptis SS. Philippi, et Iacobi, ob tempus Paschae, et D. Ioannis ob Nativitatis solemnia.
Now certain vigils of the Apostles were not kept.
Erant autem aliquae Apostolorum vigiliae, non servatae.
The VIGILS of Pentecost, of St. John the Baptist, of St. Laurence, and of All Saints bind by custom alone, as Sylvester notes num. 5, Sylvius quaest. 147 art. 5 quaesito 7, Fagundez cap. 5, apud Balaeum.
VIGILIAE Pentecost. S. Ioan. Baptistae, S. Laurentii, et omnium SS. sola consuetudine cogunt, ut notant. Syluester num. 5. Syluius quaest. 147. art. 5. quaesito 7. Fagundez cap. 5. apud Ballaeum.
There are some who doubt whether this custom has been introduced so as to bind: Pasqualigo decif. 171.
SUNT dubitantes: an haec consuetudo invecta sit ad obligandum, Pasqualig. decif. 171.
IF the Vigil of St. John the Baptist falls on the feast of Corpus Christi, it is transferred by the precept of Urban VIII, die 15 Oct. 1638 edito.
SI Vigilia S. Ioan. Baptistae ineidat in festo Corporis Christi, transfertur ex praecepto Urbani VIII. die 15. Oct. 1638. edito.
The Bishop also can transfer vigils falling on some solemnity of a place; and so for other causes. The same holds for regular Prelates with their subjects. For although Pontifical Law does not subject them to itself, yet its prudent execution does.
POTEST et Episcopus vigilias incidentes in aliquam loci solemnitatem transferre; sic et aliis e causis. Idem valent Praelati regulares cum suis. Licet enim Ius Pontificium his non subditur, subditur tamen prudens executio.
ABSTINENCE also on Friday and Saturday is had from the ancient practice of the Church.
ABSTINENTIA etiam Fer. 6. et Sabbathi, ex antiqua Ecclesiae praxi habetur.
It is a pleasure to add the saying of D. Jerome epist. 28, apud D. Bonaventure Spec. cap. 3: Unaquaque Provincia abundet in suo sensu, et praecepta maiorum leges Apostolicae arbitretur. See the Holy Doctor also serm. 5 Ciner. et serm. 3 et 5 primae Dom. Quadr.
LIBET apponere D. Hieronymi effatum epist. 28. apud D. Bonavent. Spec. cap. 3. Unaquaque Provincia abundet in suo sensu, et praecepta maiorum leges Apostolicae arbitretur. Vide S. Doctorem etiam serm. 5. Ciner. et serm. 3. et 5. primae Dom. Quadr.